நியூயார்க், ஜன.06; வெனிசுலா அதிபர் நிக்கோலஸ் மதுரோ அமெரிக்காவின் சிறப்புப் படைகளால் நாடு கடத்தப்பட்டு, நியூயார்க் நீதிமன்றத்தில் ஆஜர்படுத்தப்பட்டுள்ளார். இந்த விசாரணையின் போது, தான் ஒரு “போர்க்கைதி” (Prisoner of War – POW) என்று மதுரோ முழங்கியுள்ளார். இது வெறும் அரசியல் முழக்கம் மட்டுமல்ல, இதற்குப் பின்னால் மிகப்பெரிய சர்வதேச சட்ட நுணுக்கங்கள் ஒளிந்துள்ளன.
நியூயார்க் நீதிமன்றத்தில் மதுரோவின் வாதம்
நியூயார்க் நீதிமன்றத்தில் ஆஜர்படுத்தப்பட்ட மதுரோ, தன் மீதான போதைப்பொருள் கடத்தல் மற்றும் பயங்கரவாதக் குற்றச்சாட்டுகளை மறுத்தார். “நான் குற்றமற்றவன், நான் இன்றும் என் நாட்டின் அதிபர்” என்று கூறிய அவர், தன்னை ஒரு போர்க்கைதியாகக் கருத வேண்டும் என்று வலியுறுத்தினார். பொதுவாக, போர்க்காலங்களில் பிடிபடும் வீரர்களுக்கே இந்த அந்தஸ்து வழங்கப்படும். ஆனால், ஒரு நாட்டின் தலைவரை அமெரிக்கா தனது எல்லையைத் தாண்டிச் சென்று பிடித்து வந்திருப்பது, இதனை ஒரு போர் நடவடிக்கையாகவே பார்க்கத் தூண்டுகிறது.
‘போர்க்கைதி’ அந்தஸ்து ஏன் முக்கியமானது?
மதுரோ தன்னை ஒரு போர்க்கைதி என்று அறிவிப்பதன் மூலம், 1949 ஜெனீவா ஒப்பந்தத்தின் (Third Geneva Convention) கீழ் தனக்கான பாதுகாப்பைக் கோருகிறார். ஒரு நபர் போர்க்கைதியாக அங்கீகரிக்கப்பட்டால்:
அவருக்கு சர்வதேச சட்டப்படி மனிதாபிமான முறையிலான சிகிச்சை அளிக்கப்பட வேண்டும்.
அவரை ஒரு சாதாரணக் குற்றவாளியைப் போல விசாரணை நடத்த முடியாது.
முக்கியமாக, போர்க்குற்றங்கள் தவிர்த்து, அவர் மீது சாதாரண உள்நாட்டுச் சட்டங்களின் கீழ் (உதாரணமாக போதைப்பொருள் கடத்தல்) வழக்குத் தொடர முடியாது.
அமெரிக்காவின் நிலைப்பாடு என்ன?
மதுரோவின் வாதத்தை அமெரிக்கா திட்டவட்டமாக மறுக்கிறது. இது ஒரு “சட்ட அமலாக்க நடவடிக்கை” (Law Enforcement Operation) என்றும், மதுரோ ஒரு பிடிவாரண்ட் பிறப்பிக்கப்பட்ட குற்றவாளி என்றும் அமெரிக்க வெளியுறவுத் துறை கூறுகிறது. அமெரிக்காவுக்கும் வெனிசுலாவுக்கும் இடையே அதிகாரப்பூர்வமாகப் போர் அறிவிக்கப்படாததால், ஜெனீவா ஒப்பந்தம் மதுரோவுக்குப் பொருந்தாது என்பது அமெரிக்காவின் வாதம்.
சர்வதேச நிபுணர்களின் கருத்து
இருப்பினும், சர்வதேச சட்ட வல்லுநர்கள் சிலர் மதுரோவின் வாதத்தில் நியாயம் இருப்பதாகக் கருதுகின்றனர். அமெரிக்கா வெனிசுலா மீது குண்டுவீச்சு நடத்தியதும், அந்நாட்டின் தலைவரை ராணுவத்தைப் பயன்படுத்திப் பிடித்து வந்ததும் ஒரு போருக்கான அறிகுறியே என்று அவர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் சாசனப்படி, ஒரு இறையாண்மை கொண்ட நாட்டின் தலைவரை மற்றொரு நாடு கடத்துவது சர்வதேச சட்ட மீறலாகும்.
மதுரோவின் ‘போர்்க்கைதி’ வாதம் அமெரி்கக நீதிமன்றத்திற்கு சவால்
மதுரோவின் இந்த ‘போர்க்கைதி’ வாதம், அமெரிக்க நீதிமன்றத்திற்கு ஒரு புதிய சவாலை ஏற்படுத்தியுள்ளது. அவர் போர்க்கைதியாக அங்கீகரிக்கப்பட்டால், அமெரிக்காவால் அவர் மீது சுமத்தப்பட்டுள்ள குற்றச்சாட்டுகள் செல்லாததாகிவிடும்.
இல்லையெனில், இது சர்வதேச அளவில் அமெரிக்காவின் தன்னிச்சையான அதிகாரப் பயன்பாட்டிற்கு ஒரு மோசமான முன்னுதாரணமாக அமையும். வெனிசுலாவின் எதிர்காலம் மட்டுமின்றி, சர்வதேச சட்டங்களின் வலிமையும் இந்த வழக்கின் முடிவில்தான் அடங்கியுள்ளது.